Equality for Women is Progress for All …


. Myself . By T.V. Antony Raj.

.

Equality for women is progress for all.”

.

Frauentag 1914 Heraus mit dem Frauenwahlrecht (Source: Wikimedia Commons)

Frauentag 1914 Heraus mit dem Frauenwahlrecht (Source: Wikimedia Commons)

A century ago, the above poster in German for International Women’s Day, March 8th, 1914, proclaimed:

“Give Us Women’s Suffrage. Women’s Day, March 8, 1914. Until now, prejudice and reactionary attitudes have denied full civic rights to women, who as workers, mothers, and citizens wholly fulfill their duty, who must pay their taxes to the state as well as the municipality. Fighting for this natural human right must be the firm, unwavering intention of every woman, every female worker. In this, no pause for rest, no respite is allowed. Come all, you women and girls, to the 9th public women’s assembly on Sunday, March 8, 1914, at 3pm.”

Today, though equality for women has made positive gains, still inequality remains in most part of the world.

Women’s rights activists across the world celebrate International Women’s Day (IWD) annually on March 8; and this day has been marked by the United Nations since 1975.

The official United Nations theme for International Women’s Day 2014 is “Equality for women is progress for all.

The first National Women’s Day was observed on February 28, 1909 in the United States following a declaration by the Socialist Party of America.

The day developed as a Socialist political event, and was formerly called International Working Women’s Day. The earliest observances of the day were held on different dates: May 3, 1908, in Chicago; February 28th, 1909, and on February 27, 1910, in New York.

The Working Women’s Day was celebrated primarily in Russia, and to a certain extent in many other countries in Europe. In some countries, the day became an amalgamation of Mother’s Day and Valentine’s Day, and for men to express their gratitude and love for women.

In August 1910, before the general meeting of the Socialist Second International in Copenhagen, an International Women’s Conference was organized. At that conference, German Socialist Luise Zietz proposed to institute an annual “International Woman’s Day” (note it is singular) as to promote equal rights, including suffrage, for women. The proposition was seconded by fellow socialist and later communist leader Clara Zetkin. However, no date was fixed then. A Hundred woman delegates from 17 countries agreed to the motion.

The following year, on March 19, 1911, for the first time, over a million people in Austria, Denmark, Germany and Switzerland observed IWD. There were around 300 demonstrations in the Austro-Hungarian Empire. In Vienna, women paraded on the Ringstraße (Ringstrasse) carrying banners to honour the martyrs of the Paris Commune.

Women demanded that women be given the right to vote and to hold public office. They also protested against discrimination for employment based on gender.

The American women, however, continued to celebrate its National Women’s Day on the last Sunday in February. In 1913, Russian women too observed their first International Women’s Day on the last Sunday in February, according to the Julian calendar then used in Russia.

There were some women-led strikes, marches, and other protests in the years leading up to 1914, but none of them took place on March 8.

In 1914 International Women’s Day was held on March 8, presumably because that day was a Sunday. From then on IWD is always held on March 8 in all countries.

International Women's Day (Source: theobamacrat.com)

International Women’s Day (Source: theobamacrat.com)

International Women’s Day 2014 is the subject of the latest doodle displayed on Google’s home page. The Doodle video features over a 100 inspiring women from around the world. It includes the president of Lithuania, a brave Pakistani education activist, the most recorded artist in music history and an ever-curious explorer. The full list of women in this video on our doodle site.

.

.

Unisex in Scotland

RELATED ARTICLES

.

Add this anywhere

Enhanced by Zemanta
About these ads

The Gulabi Gang – The Fearless Women in Pink


.

Myself By T.V. Antony Raj

.

Sampat Pal Devi and her Gulabi Gang members  (Source: i.facebook.com/pages/Sampat-Pal-Devi)

Sampat Pal Devi and her Gulabi Gang members (Source: facebook.com/pages/Sampat-Pal-Devi)

These women dressed in pink and with laathi (bamboo stick) in their hands are fearless!

Their leader Sampat Pal Devi is a mother of five children and a former government health worker. She has a long list of criminal charges against her: unlawful assembly, rioting, attacking government employees, obstructing officers in the discharge of duty, beating a policeman for abusing her, and so on. Once she even went underground to hide from the law. However, her actions have secured notable victories for the community.

Sampat Pal Devi (Source: facebook.com/pages/Sampat-Pal-Devi

Sampat Pal Devi (Source: facebook.com/pages/Sampat-Pal-Devi

Sampat Pal Devi (born 1960) is a tough woman with a commanding personality. She hails from the Bundelkhand area in the state of Uttar Pradesh - one of the poorest region in India and notorious for its rebels-turned-armed bandits. Sampat is a vigilante and activist fighting for the rights of women in the villages.

She was given in marriage to an ice-cream vendor at the tender age of 12. She bore her first child, a girl, at 15.

In 2006, responding to widespread domestic abuse and other violence against women, Sampat Pal Devi formed the Gulabi Gang (Hindi गुलाबी gulabī, “pink”), a group of Indian women vigilantes. Most Gulabi members dress in pink and carry laathis in their hand.

Despite being born into a traditional family and married off early, Sampat evolved into a charismatic leader who acts as judge and jury for girls and women who are being abused by outlawed patriarchal traditions and the caste system.

Sampat and her gang are constantly on the move fighting causes for the betterment of the community. They crusade against child marriages, dowry, and female illiteracy.

To demand their rights, the rebellious women gang submits petitions and verbally attacks corrupt officials, sneering policemen and complaisant bureaucrats. They visit abusive husbands and beat them up with laathis and warn them to stop abusing their wives in the future.

They usually travel by cart and tractor. At times, they undertake long journeys by bus and train, to fight for justice for women and dalits and other untouchable people.

In 2008, when her village was deprived of electricity because the officials of the department expected to extract bribes and sexual favours from the women, she and her stick-wielding Gulabi Gang stormed the premises of the electricity department, locked the concerned officials in a room until they cried for mercy. An hour after they left the premises, the power was on in their village.

In 2008, the group was reported to have 20,000 members as well as a chapter in Paris, France. Now, the Gulabi Gang has taken root in Banda, Mahoba, Chitrakot, Fatehpur, Farrukhabad, Kanpur, Allahabad, Etawah and Bijnore and has about 300,000 women members.

The Gulabi gang is the subject of the 2010 movie Pink Saris by Kim Longinotto as is the 2012 documentary Gulabi Gang by Nishtha Jain.

Initially, it was reported that the Bollywood film, Gulaab Gang, starring Madhuri Dixit and Juhi Chawla as leads, is based on Sampat Pal’s life, but the director denied this, saying that he recognizes the work done by Sampat, but his movie is not based on her life.

Gulabi Gang's esrtwhile leader Sampat Pal (Source: indiatoday.intoday.in)

Gulabi Gang’s esrtwhile leader Sampat Pal (Source: indiatoday.intoday.in)

Now, the all-women Gulabi Gang is heading for a split as there is a tussle in leadership. On Sunday, March 2, 2014, six years after its inception, the group’s founder commander Sampat Pal Devi was dethroned by the Maharashtra based national convener of Gulabi gang Jayprakash Shivhare at a meeting in Banda following allegations of financial irregularities - “taking money for resolving the problems of poor and suffering women,” and “involvement in self promotion” at the cost of the organization’s mission.

The national convener of Gulabi Gang, Jayprakash Shivhare said:

“There is huge resentment in the organization against Pal. She had been playing in the hands of the Congress party… She had stopped holding meetings of the group and used to take decisions autocratically. She contested Assembly elections on
Congress ticket without taking any suggestion from other members of the group… Later, she decided to visit Rae Bareli along with other members and campaign in support of Congress president Sonia Gandhi and against Aam Aadmi Party.”

“She also went to TV reality show Bigg Boss without consulting the working committee of the group. She had gradually become extremely selfish and minting money at the cost of the organization… Removing her from all posts was the only option left with us. Since she has been defying decisions of the group, it was decided that she would no longer be its primary member.”

Suman Singh Chauhan, commander of Mahoba unit has been appointed as interim commander of the group and a seven-member committee has been constituted to run the organization as of now. A meeting of the group has been convened on March 23 to elect a full-time commander.

However, Sampat Pal Devi, asserted her authority saying she was still the leader of the Gulabi Gang.

.e

.

.

RELATED VIDEOS

.

Add this anywhere

Enhanced by Zemanta

Photo of the ‘Syrian Boy’ Sleeping Between the Graves of His Parents


.

Myself By T.V. Antony Raj

.

A little boy from Syria sleeping between the graves of his parents. (Photo by abdulaziz_099)

A little boy from Syria sleeping between the graves of his parents. (Photo by abdulaziz_099)

If you regularly visit your social media pages, you would have certainly come across this photo of the little Syrian boy covered by a blanket purportedly sleeping between the graves of his parents.

This heartrending image is a fake and is not related to the current happenings in Syria. However, the image went viral on the net because many people appropriated it on social networks to reflect the tragic situation in Syria without knowing it was a fake that originated not from Syria, but from Saudi Arabia.

One source claims  it has been viewed over a million times on Imgur. It evoked lots of sympathy. Here are some comments I came across on Reddit:

  • I think the part that got me right in the heart is the fact that he looks peaceful and happy. Like nothings wrong. God damn it, I just made it worse.
  • He must have already seen some horrible things, and it seems he is now in peace, sleeping next to his mommy and daddy. Even if they aren’t alive anymore, they are still his source of comfort. This is sad on so many levels.
  • The more you think about it the deeper it goes until you’re looking down at the planet saying, wtf!
  • ****. Why’d you have to call them “mommy” and “daddy” that just makes it too real.
  • It’ll be a whole different world when he wakes.
  • This is actually the saddest picture I’ve ever seen. I’ve seen a lot of fucking morbid, disgusting, blood-soaked pictures and I’ve never batted an eye since I’m so desensitized to it, but I can barely hold in tears as I look at this one. What that kid has experienced is the epitome of non-physical human suffering. His parents aren’t coming back, man.
  • In the Middle East death is not something we’re not used to, unfortunately. Most simply embrace it due to how difficult life is.
  • I didn’t see peaceful and happy, I see a kid who doesn’t know what to do. His world is gone. I’m 40 and can’t stand the thought of losing my parents, and when they go I’ll be crushed. 8-ish years old? Jesus.
Photographer Abdul Aziz

Photographer Abdul Aziz al-Otaibi

Blogger Harald Doornbos claims he unearthed the truth behind the photograph by interviewing the photographer Abdul Aziz Al-Otaibi, a 25-year-old Saudi national and published it on his blog

According to Harald Doornbos, Abdul Aziz lives in Yanbu al Bahr, a major Red Sea port in the Al Madinah province of western Saudi Arabia, approximately 250 kilometers northwest of Jeddah.

As a keen photographer brimming with ideas, Abdul Aziz as a project wanted to depict the irreplaceable love of a child for his parents, even  if they are dead. So, three weeks ago, he drove to the outskirts of Yanbu with his nephew. There after piling stones to resemble two graves, he bade his nephew to lie between the two ‘graves’ and covered him with a blanket.

Abdul Aziz  Al-Otaibi has the following social media accounts:

He posted the photograph on Facebook. He made it very clear on Facebook that the graves were not real. He even published pictures of his smiling nephew seated next to the graves. Abdul Aziz told Harald Doornbos: “I also published the backstage story. I just wanted to be sure that people drew no wrong conclusions.”

Screenshot of Facebook page -abdulaziz_099

Screenshot of Facebook page -abdulaziz_099

Though Abdul Aziz posted this creation as an art work, an American Muslim convert posted the picture on his twitter account @americanbadu, that has over 187,000 followers. He claimed the picture was from Syria and suggested that the Assad-regime killed the parents of the sleeping boy.

The image spreads like wildfire. Hundreds of accounts, especially in jihad circles re-tweeted the picture from @americanbadu. An Islamic NGO from Kuwait, @Yathalema, with 175.000 followers tweeted the image. 

Even the Syrian opposition leader Ahmed Jarba failed to verify the authenticity of the image and tweeted it on Friday, January 17, 2014. He too did not fail to accuse Assad for the pictured boy’s wretched fate. Here is the image of Jarba’s tweet:

Source: blog.foreignpolicy.com

Source: blog.foreignpolicy.com

Jarba deleted the photo of the boy beside the graves about 30 minutes after posting it.

Harald Doornbos says: “By now the picture goes viral. Nobody checks if the image was indeed from Syria. I was the first reporter who called Al-Otaibi to ask.”

In the meantime, photographer Abdul Aziz Al-Otaibi complained via Direct Message (DM) to @americanbadu: “Why did you take my picture and claim it as an image from Syria? Please correct it.”

@americanbadu replied via DM: “Why don’t you just let go and claim it is a picture from Syria and gain a reward from God. You are exaggerating.”

Shortly after, @americanbadu removed his tweet. Nevertheless, the  irreversible damage was already done.

.

RELATED POSTS

.

Hats off to the owner of this house!


.

Myself By T.V. Antony Raj

.

Tree house

I proudly shared the above photograph of a house I came across on facebook.

The owner of the house, I presume, must be a lover of nature and a “Save the Trees” activist because he has built the house including the tree that was obstructing the frontage of his house.

Clever thinking, isn’t it?

Impressed by this builder’s feat, I chipped in and wrote: “Hats off to the owner of this house.”

However, my friend Joe Croos from Germantown, Maryland, USA, cut my ego down to size with his wise quip:

If I were the local thief the owner would be my sweetheart.

I realized my folly for not thinking about the security and safety of the people living in that house and so, I acknowledged Joe’s shrewdness:

Joe, I did not think from your angle. You are indeed a genius …

The Tree house

.

11 Million Users Abandon Facebook


Users vacate Facebook over serious privacy concerns

By Julie Wilson
Infowars.com
September 17, 2013

A new report by the Daily Mail reveals Facebook users are abandoning the social media giant at an unprecedented rate over privacy concerns.

Computer keyboard

New research shows Facebook has lost a total of eleven million users, nine million in the US and two million in Britain. Researchers at the University of Vienna analyzed 600 users and found they quit for the following reasons:

Privacy concerns – 48.3 percent
General dissatisfaction – 13.5 percent
Shallow conversations – 12.6 percent
Fear of becoming addicted – 6 percent

Studies show the majority of users that quit the site were older males.

Facebook, among other tech giants, have been repeatedly under scrutiny for their lack of user privacy, including turning over thousands of user’s info to the government. In August, Infowars revealed Facebook submitted information on approximately 38,000 users in 74 countries during the first half of 2013.

Over half of the requests originated from inside of the United States. Tech giants are unable to reveal absolute numbers on how many requests they’ve submitted to because the government prohibits them from doing so. However, companies like Google, Microsoft, Facebook and Yahoo have formed a unique alliance and are fighting back.

The tech alliance is putting pressure on the Foreign Intelligence Surveillance (FISA) court by filing motions asking to publicly disclose more details about secret national intelligence requests, instead of  just releasing approximations.

“We believe there is more information that the public deserves to know, and that would help foster an informed debate about whether government security programs adequately balance privacy interests when attempting to keep the public safe,” said Facebook’s general counsel Colin Stretch.

“Editor of the journal Cyberpsychology, Behaviour and Social Networking which published the findings, said: ‘Given high profile stories such as WikiLeaks and the recent NSA surveillance reports, individual citizens are becoming increasingly more wary of cyber-related privacy concerns,’” reported Mail Online.

Facebook has also been under close examination for their recently updated “Statement of Rights and Responsibilities” policy which states users’ profile data including their profile picture, name and personal information “could show up as part of a Facebook ad their friends may see on the site,” according to a report by Mashable.

Even more controversy surrounded the social media giant when they announced the update of the “Tag Suggest” feature, which would allow facial recognition technology “to speed up the process of ‘tagging’ friends and acquaintances who appear in photos posed on the network,” reported Reuters.

As you can see, users’ concerns over privacy, or lack thereof, are certainly substantiated. However, if your information isn’t being collected through Facebook, NSA’s spy program, PRISM, is sure to scoop up your info in some other way, most likely through email or cellular data.

Re-posted from Infowars.com

.

Photo with a Double-barreled Shotgun Pointed at the Viewer Captioned “HOW TO WINK AT A MUSLIM.”


.

Myself . By T.V. Antony Raj

.

.How to wink at a Muslim

A photo of a man pointing a double-barreled shotgun with the caption “HOW TO WINK AT A MUSLIM” has drawn some flak.

Barry West

Barry West, Commissioner of Coffee County, Tennessee.

Barry West, commissioner of Coffee County in Tennessee, had posted this controversial photo on his Facebook page that went viral.

This post triggered a wave of criticism drawing consternation from Muslim groups particularly those in Tennessee who have faced Islamophobia over the past several years. These groups demanded an apology. This prompted West to remove the original post from his FB page.

However, the commissioner does not feel sorry about posting the photo, but responded by arguing he meant it to be humorous, “I thought it was humorous,” West told in an interview with the local Tullahoma News. “I’m prejudiced against anyone who’s trying to tear down this country, Muslims, Mexicans, anybody, … If you come into this country illegally or harm us or take away benefits, I’m against it.”

.

 

Add this anywhere

Dubious Posts in Social Media Mislead Society About Anti-rape Laws


.

Myself By T.V. Antony Raj

.

I have repeatedly said in my posts on my website “Impressions ~ of what comes to my mind” and in my Facebook page not to believe everything posted on social media websites such as Facebook. Here is one such post with dubious information that is  going viral on the social media:

Finally a new law passed

.
The above message that I came across recently on Facebook was an outcome of the Delhi gang rape of December 16, 2012 that incited people nationwide, from every strata of our civil society, to demand for strict anti-rape laws. Everyone started exploring the existing laws for punishing the rapists under the Indian Penal Code (IPC).

Currently, a flood of Short Message Service (SMS) and social medium posts carrying information about a “new anti-rape law” being passed are misguiding people, despite the disclaim by legal professionals and members of the judiciary to the contrary. Even educated folk presume that it is their bounden duty to circulate these erroneous messages to all their friends thinking that it is a major development with the country’s leaders finally caring about the female population in our society.

This Section 233  in The Indian Penal Code, 1860 has nothing to do with “Rape”. In fact, it deals with counterfeiting coins. It states:

Making or selling instrument for counterfeiting coin.– Whoever makes or mends, or performs any part of the process of making or mending, or buys, sells or disposes of, any die or instrument, for the purpose of being used, or knowing or having reason to believe that it is intended to be used, for the purpose of counterfeiting coin, shall be punished with imprisonment of either description for a term which may extended to three years, and shall also be liable to fine.

.

RELATED ARTICLES

Add this anywhere

Life After Six Weeks, Six Months and Six Years of Marriage


.
Myself . By T.V. Antony Raj

.

Dating

6 weeks: I love you, I love you, I love you.
6 months: Of course I love you.
6 years: GOD! IF I DIDN’T LOVE YOU, THEN WHY THE HELL DID I PROPOSE TO YOU?

Back from Work

6 weeks: Honey, I’m home.
6 months: BACK!!
6 years: TELL ME WHERE ELSE CAN I GO?

Gifts

6 weeks: Honey, do you like the ring?
6 months: I bought you a painting; it would fit in the living room.
6 years: HERE’S SOME MONEY’ GO BUY YOURSELF SOMETHING USEFUL!

Phone

6 weeks: Baby, somebody wants you on the phone.
6 months: Here, for you.
6 years  HEY YOU! WHY DON’T YOU PICK UP THAT DAMN PHONE!

Cooking

6 weeks: I never knew food could taste so good!
6 months: What are we having for dinner tonight?
6 years: NOT THE SAME THING AGAIN!

Apology

6 weeks: Honey muffin, don’t you worry, I’ll never hold this against you.
6 months: Watch out! Don’t do it again.
6 years: WHAT? DIDN’T YOU UNDERSTAND WHAT I JUST SAID?

New Dress

6 weeks: Oh my God, you look like an angel in that dress.
6 months: You bought a new dress again?
6 years: HOW MUCH DID THIS DEVILISH GARMENT COST ME?

Vacations

6 weeks: Honey, how do 2 weeks in Bali or any exotic island sound to you?
6 months: What’s so bad about going to Istanbul on a ship?
6 years: TRAVEL? WHERE TO? WHAT’S SO BAD ABOUT STAYING HOME?

Television


6 weeks: Baby, what would you like us to watch tonight?
6 months: I like this movie.
6 years: I’M GOING TO WATCH SPORTS CHANNEL!

.

Inspiration: Medical Humour on Facebook

 

 

A True Hero by Brother Douglas


ஒரு நிஜக் கதாநாயகன்.By டக்ளஸ் அண்ணா

மாரிசெல்வம் – சோதனைகளை சாதனையாக்கிய ஏழை மாணவன்…கண்ணீர்துளிகளை மலர்கொத்துகளாக மாற்றிய சிறுவன்…

சில நாட்களுக்கு முன் தமிழகத்தில் பள்ளி இறுதி வகுப்புத் தேர்வு (SSLC) முடிவுகள் பரபரப்பாக வெளியாகிக்கொண்டிருந்த நேரம். தேர்வு எழுதிய மாணவர்கள் எல்லாம் தங்களது மதிப்பெண்களை அறிந்துகொள்ள இணையத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது தன் தாயார் சண்முகத்துடன் முதல் நாள் மூட்டிவைத்த கரிமூட்டதில் இருந்து கரி அள்ளிக் கொண்டிருந்தான் மாரி. அவனும் இந்த முறை SSLC தேர்வு எழுதியவன்தான். ஆனால் முடிவுகளைத் தெரிந்துகொள்ள அவன் எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை.

“மாரி… யாரோ உன்னத் தேடி வந்திருக்காங்க…” என்று அவனுடைய மூன்றாவது அக்கா பானுப்ரியா சொல்ல, அள்ளிப் போட்டுக்கொண்டிருந்த கரியை அப்படியே வைத்துவிட்டு வந்தவனை, அவனுடைய பள்ளி நண்பர்கள் வாரி அணைத்துத் தூக்கிக்கொண்டனர்.

“மாரி! நீ 490 மார்க் எடுத்திருக்கடா! District First டா…” என்று கூறி அவனைத் தூக்கிக் கொண்டாடியபோது, எதுவும் புரியாவிட்டாலும் தன் மகன் ஏதோ சாதித்துவிட்டான் என்று உணர்ந்து கண்கள் கலங்கி நின்றார் மாரியின் தாய் சண்முகம்.

மாரி என்கின்ற மாரிச்செல்வம், இராமநாதபுரம் மாவட்டம் கடலாடி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட மூக்கையூர் என்னும் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவன். அந்த மாவட்டத்து மக்கள் பலருமே கூடக் கேள்விப்பட்டிருக்காத ஒரு குக்கிராமத்தில் இருந்து படித்துக்கொண்டே, அந்த மாவட்டத்தின் முதல் மாணவனாக மதிப்பெண் பெற்ற அவனை, அடுத்த நாள் வந்த பத்திரிகைகள் அனைத்தும் மாவட்டச் செய்திகளில் பட்டியல் இட்டன.

ஆனால் அவன் பரீட்சை எழுதியபோது அவனது குடும்பச் சூழ்நிலையை அறிந்தவர்கள் கொஞ்சம் வியந்துதான் போனார்கள். சோதனை மேல் சோதனையைத் தாங்கிக்கொண்டு, ஓர் ஏழைச் சிறுவனால் இவ்வளவு மதிப்பெண்கள் வாங்கமுடியுமா என தங்களுக்குள் கேள்வி கேட்டுக் கொண்டவர்கள் பலர்.

PAD நிறுவனத்தில் Christian Children Fund of Canada (CCFC) எனும் கிராமப்புறக் குழந்தைகளுக்கான உதவித்திட்டத்தில் உதவி பெற்றுவந்த மாரி, +1 சேர நிறுவன உதவி கேட்டு வந்தபோதுதான் PAD பணியாளர்களுக்கே, தேர்வெழுதிய சமயத்தில் மாரி சந்தித்த துயரங்கள் தெரியவந்தது.

மூக்கையூர் கிராமம்தான் மாரியின் சொந்த ஊர். எட்டாவது வரை அந்த ஊரில் உள்ள புனித யாக்கோபு நடுநிலைப் பள்ளியில் படிப்பை முடித்த மாரி, மேற்கொண்டு படிக்க அங்கிருந்து வேறு பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்ததால், அதிலுள்ள கஷ்டங்களை உணர்ந்தவனாய், “அம்மா, நான் மேல படிக்கல. அப்பா கூடத் துணைக்குக் கடலுக்குப் போறேம்மா” என்று கூறினான்.

அதற்கு மேல் அவனைப் பேசவிடாமல் தடுத்த மாரியின் அப்பா முனியசாமி, “வேணாம் மாரி, நீ போய்ப் படி. அப்பா எல்லாத்தையும் பார்த்துகிறேன். நீ நல்லாப் படிக்கணுமென்னுதான் PAD-ல உனக்கு உதவி வாங்கித் தாராங்க… நல்லாப் படிக்கணும்யா. இப்படியெல்லாம் யோசிக்கக்கூடாது. உங்கக்கா பார்வதி நல்லாப் படிச்சாலும், எட்டாவதுக்கு மேல படிக்க உள்ளூர்ல ஸ்கூல் இல்லாததால படிக்க முடியாமப் போச்சுது. நீயாவது உன்னோட அக்கா வீட்டில போய் இருந்துகொண்டு மேல படிக்கப் பாரு. எப்படியாவது நம்ம வீட்டில நீயாவது படிச்சு நல்லாப் பிழைக்கணும். இதுதான் அப்பாவோட ஆசை” என்றார்.

அப்பாவின் வார்த்தைக்கு மறுப்பு ஏதும் கூறாமல் அவன் அக்காவின் வீடு இருக்கும் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் முத்துப்பேட்டைக்கு அருகில் உள்ள வேலாயுதபுரம் என்னும் கிராமத்துக்குச் சென்று, அங்கிருந்த புனித சூசையப்பர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் தனது படிப்பைத் தொடர்ந்தான் மாரி.

மாரியின் அப்பா முனியசாமி ஒரு கடல் கூலித் தொழிலாளி. யாரேனும் கடலுக்குப் போவதற்கு மேலதிகமாக ஆட்கள் தேவைப்பட்டால் முனியசாமியும் போவார். அது இல்லாத நாட்களில் சிறு வலையை எடுத்துக் கொண்டு கரையோர மீன்பிடித் தொழில் செய்வார். அவருக்கு மாரியைப் பற்றிப் பல கனவுகள் இருந்தன. தனது குடும்பத்தில் ஒருவராவது படித்து முன்னேறி வரவேண்டும் என்று அவர் கனவு கண்டார்.

ஐந்து பெண் குழந்தைகள், இரண்டு ஆண் குழந்தைககளைக் கொண்ட பெரிய குடும்பம் அவருடையது. கடின உழைப்பும் ஒழுக்கமான வாழ்க்கையுமே அதீத வறுமை அந்தக் குடும்பத்தை அண்டவிடாமல் காத்தது. நான்கு பெண்களுக்கும், ஒரு மகனுக்கும் திருமணம் முடித்துவிட்டார். எஞ்சியிருப்பது மாரியும், இன்னொரு அக்கா பானுப்ரியாவும்தான். மாரியைப் படிக்க வைக்க வேண்டும், சொந்தமாக ஒரு வள்ளம் வாங்கவேண்டும் என்று தன்னுடைய கனவுகளை அடைய இரவும் பகலுமாக உழைத்துக்கொண்டிருந்த முனியசாமிக்கு மூளையில் கட்டி வந்து பல வருடங்களாக அவதிப்பட்டு வந்தார்.

இந்த நிலையில் முத்துப்பேட்டையில் அக்கா வீட்டில் படித்துக்கொண்டிருந்த மாரி படிப்பில் கவனம் செலுத்தியதோடு விடுமுறை நாட்களில் அவன் அம்மாவுடன் சேர்ந்து கரிமூட்டம் அள்ளும் வேலைக்கும், மாமாவுடன் (அக்காவின் கணவர்) கடல் தொழிலுக்கும் சென்று குடும்ப பாரத்தையும் விரும்பிச் சுமந்தான்.

“மாரி, இப்படிப் படிச்சா நல்ல மார்க் எடுக்கமாட்ட! இதெல்லாம் விட்டுட்டு ஒழுங்காப் படிக்க பாரு” என்று அவனுடைய அக்கா முருகேஸ்வரி அவனைக் கட்டுப்படுத்தி வந்தார்.

முருகேஸ்வரி மாரியின் மூத்த அக்கா. அவருக்கும் மூன்று பெண் குழந்தைகள், ஓர் ஆண் குழந்தை. மாரியையும் தனது மகன் போலவே வளர்த்து வந்தார். வீட்டுக்கு மூத்த பெண் என்பதால் தன் தந்தை வீட்டின் அனைத்து நலன்களிலும் பங்கெடுத்துவந்தார். முருகேஸ்வரியின் கணவர் முனியனும் பரந்த மனம் படைத்தவர். இருவரும் சேர்ந்துதான் முருகேஸ்வரியின் சகோதரிகளின் திருமணங்களை முடித்து வைத்தனர்.

தேர்வுகள் எழுத இரண்டு மாதங்கள் இருக்கும் நிலையில் மாரியின் தந்தை மூளையில் இருந்த கட்டி காரணமாக, சிகிச்சை ஏதும் பலன் அளிக்காமல் இறந்துபோனார். துவண்டுபோன மாரியை மீண்டும் பள்ளிக்குப் படிக்க அனுப்பப் பெரும் பாடு பட்டார் தாய் சண்முகம். அதன்பின் குடும்பச் சுமை முழுதும் தாய் சண்முகம் தலையில் விழ, அவரும் மகள் வீட்டில் இருந்து விறகு வெட்டச் செல்வது, கூலி வேலைக்குச் செல்வது, கரிமூட்டம் எனப் பல வேலைகளைப் பார்க்கத் தொடங்கினார்.

வறுமையின் மத்தியில் தன் படிப்பைத் தொடர்ந்த மாரி தேர்வு எழுதத் தயாராகிக்கொண்டிருந்தான்.

தேர்வு நாளும் வந்தது.

முதல் இரண்டு தேர்வுகளையும் எழுதி முடித்து வந்த மாரியிடம், “பரீட்சை நல்லா எழுதிருக்கியா மாரி?” என அக்கா கேட்டார்.

“ஆமாக்கா. இன்னிக்கு English II பேப்பர். இனிதான் மேத்ஸ் பேப்பர் வரும். அதை நாளை மறுநாள் எழுதணும்” என்று பதில் சொல்லிக்கொண்டே அக்காவின் முகத்தைப் பார்த்த மாரிக்கு ஏதோ சரியில்லை என்று பட்டது.

“என்னக்கா! என்னாச்சு?” என்று அவன் பதற, “ஒண்ணுமில்ல மாரி, நெஞ்சு கரிச்சிக்கிட்டே இருக்கு. அசதியா இருக்கு. சித்த நேரம் தூங்குனா சரியாயிரும்” என்றார்.

“சரிக்கா, நீ போய் தூங்குக்கா” என்ற மாரி தானே சோறு போட்டுச் சாப்பிட்டுவிட்டு படிக்கச் சென்றுவிட்டான்.

அன்று இரவு அவன் அக்காவுக்குக் கடுமையான நெஞ்சுவலி. ஏற்கெனவே இருதய அறுவை சிகிச்சை செய்திருந்த முருகேஸ்வரி, ஆஸ்பத்திரிக்குக் கொண்டுசெல்லும் வழியிலேயே இறந்துவிட கதறி அழுத மாரியை, “நாளைக்குப் பரீட்சை எழுதணும் … நீ நல்லாப் படிக்கணுமென்னுதான் உங்கக்கா ஆசைப்பட்டா” என்று அனைவரும் தேற்றினர்.

“மாரி, நீ போய் பரீட்சை எழுதிட்டு வா. அதுக்குப் பிறகு இறுதிச் சடங்கு வச்சுக்கலாம்” என அவன் மாமா கூறவும், அவர் வார்த்தைக்குக் கட்டுப்பட்டு, தன்னைத் தாயாக இருந்து பார்த்துக்கொண்ட சகோதரியின் பிணத்தருகே அழுதுகொண்டே படித்த மாரியை நினைத்து இப்போதும் கண்ணீர் வடிக்கிறார் அவன் தாய் சண்முகம்.

”என்ன சார் மார்க் எடுத்தேன். அம்மா மாதிரியிருந்த அக்கா சாவுக்கு அழக்கூட முடியாமல் பரீட்சைக்குப் படித்த பாவி சார்” என்று மாரி உடைந்து அழும் போது, நாமும் சேர்ந்து உடைய வேண்டிவருகின்றது.

அடுத்தநாள் அவன் பரீட்சை எழுதி முடித்துவிட்டு வரும்வரை அவனுடைய உறவினர்கள் காத்திருந்தனர். அவன் வந்ததும், அவனைக் கொண்டு அக்காவின் இறுதிச்சடங்குகளை நடத்தி முடித்தனர். சடங்குகள் அனைத்தும் முடிந்து, அடுத்த இரண்டு பரீட்சைகளையும் கனத்த இதயத்துடன் எழுதி முடித்தான் மாரி. பரீட்சைகள் முடிந்ததும் அம்மாவுடன் சேர்ந்து கரிமூட்டம் அள்ளும் வேலையில் இறங்கிவிட்டான்.

இந்த நிலையில்தான் அவனது தேர்வு முடிவுகள் வெளிவந்ததன.

அவனுடைய ஆசிரியர்கள், சக மாணவர்கள், அந்த ஊர் மக்கள் என் அனைவருக்குமே அவன் தேர்வு எழுதும்போது இருந்த நிலை நன்கு தெரியும். அப்படிப்பட்ட நிலையிலும் அவன் எடுத்த மதிப்பெண்கள் என்ன தெரியுமா? தமிழ் 95, ஆங்கிலம் 98, கணிதம் 100, அறிவியல் 99, சமூக அறிவியல் 98.

சாதாரண நிலையில் இருக்கும் மாணவர்கள் இந்த மதிப்பெண்களை எடுக்கும்போதே ஆச்சரியப்படும் நமக்கு மாரியின் நிலையில் இருந்து பார்த்தால் பரிட்சையில் தேறுவோமா என்பதே சந்தேகம். அதிலும் அவனுடைய அக்காவின் இறுதிச் சடங்கன்று கணிதப் பரீட்சை எழுதி 100-க்கு 100 மதிப்பெண் பெற்றிருப்பதை என்னவென்று சொல்வது?

மாரியுடன் சேர்ந்து பரீட்சை எழுதிய அவனுடைய அக்கா மகள் நிர்மலாவும் 423 மதிப்பெண்கள் எடுத்து நல்ல முறையில் தேர்ச்சி பெற்றிருக்கிறாள்.

இத்தனை இடர்களுக்கும் மத்தியில் தனது 10-வது வகுப்பை முடித்துவிட்டு +1 சேர இருக்கும் மாரிக்கு இன்னும் பிரச்னைகளும் துன்பங்களும் முடிந்தபாடில்லை.

கடந்த சில வருடங்களாக மாரிக்கு ஓயாத தலைவலி. வறுமையும் அடுத்தடுத்து வந்த சோகச் சம்பவங்களும் உளவியல்ரீதியாக மாரியை மிகவும் பாதித்துள்ளது. தாங்கமுடியாத தலைவலியால் அவதியுறும் அவனை உள்ளூர் வைத்தியர்களிடம் காட்டியபோது பிரச்னை ஏதும் இல்லை எனச் சொல்லிவிட்டனர். கோயம்புத்தூரில் ஒரு மருத்துவரை அணுகி விசாரித்த போது மாரியின் இருதயத்தில் பிரச்னை இருப்பதாகவும் அதைச் சரிசெய்ய சிறிது காலம் தேவை எனவும், அறுவை சிகிச்சை மூலம் அதைச் சரி செய்ய 21 வயதுவரை பொருத்திருக்கவேண்டும் என்றும் கூறியுள்ளனர். சிகிச்சைக்கு உதவ PAD தொண்டு நிறுவனம் உறுதி அளித்துள்ளது.

அடுத்து Biology, Maths குரூப்பில் சேர்ந்து படிக்க விரும்பும் மாரி, இன்னும் எந்தப் பள்ளியில் சேர்வது, மேற்கொண்டு படிப்புக்கு என்ன செய்வது என்ற குழப்பத்தில் இருக்கிறான். அத்துடன் அவனுடைய தாய் சண்முகத்துக்கும் உடல்நிலை சரியில்லை. குடும்ப பாரம் முழுவதையும் சுமந்து கொண்டிருக்கும் மாமா முனியன் பற்றிய கவலையும் மாரியை அரிக்கிறது.

இப்படிப் பல இடர்களுக்கு மத்தியிலும், தன் மனவலிகளையும் உடல் வலிகளையும் தாங்கிக்கொண்டு தனது அடுத்த சாதனைக்குத் தயாராகி விட்டான் மாரிச்செல்வம்

Add this anywhere

Enhanced by Zemanta

Add this anywhere

Abduction of Alex Paul Menon, District Collector of Sukma, Chhattisgarh.


Alex Paul Menon, Collector of Sukma District, Chhattisgarh.

On January 16, this year, the district of Sukma in the South Bastar Region, in the mineral-rich state of Chhattisgarh, was created by carving out the Maoist-infested Dantewada.

Location of Dantewada and Bastar districts, th...

Location of Dantewada and Bastar districts, the most affected regions in Chhattisgarh (Photo credit: Wikipedia)

Thirty two year Alex Paul Menon, hailing from Tirunelveli District in South Tamilnadu, was appointed as the First Collector of this newly formed Sukma District.

The District Collector took his last name from former defence minister V K Krishna Menon.

His friends say that Alex was inspired by Ernesto “Che” Guevara, the Latin American revolutionary, who fought for the cause of the exploited masses half a century ago. It is this hero worship that prompted Alex to be concerned for the tribals in the state of Chhattisgarh.

Alex knew that he was on the hit list of the terrorists in the Maoist-infested area. Nevertheless, inspired by Che Guevara’s memoir ‘The Motorcycle Diaries: Notes on a Latin American Journey‘, he used to go alone on visits to tribal villages on his motorcycle even at night.

According to Mr. Venugopal, his father-in-law, the District Collector was aware of the Maoist threat. “He [Alex] was advised not to go out without security. He was very careful. But he had to attend to his duties…” he said and added,  “He [Alex] would not be deterred and spent his time visiting tribal villages in the area day and night. He was never concerned about his personal safety and is unbelievably committed to the tribals and their progress.”

On Saturday April 21, at about 4:30 pm, cadres of the banned Communist Party of India (Maoist) abducted District Collector Alex Paul Menon.

Alex Menon was returning from a village meeting. At Manjipara village, on National Highway 221, about 8 km from Kerlapal, and about 500 km from South of Raipur, a group of 15 to 20 Maoist rebels, disguised as villagers, stopped his entourage. Alex Menon was taken hostage by the Maoists after they killed two of his personal security officers; thus shattering the governments’ claim that left-wing extremists have been cornered in the state.

On Sunday, the day after the abduction, the Maoists demanded the release of eight of their leaders jailed in Chhattisgarh and a halt to “Operation Green Hunt” in exchange for freeing Alex Paul Menon, who they say was safe. They have set today, April 25, as deadline for the government to meet their demands. Tadmetla, is the village where discussions with the Maoists is to take place.

“Operation Green Hunt” is the name used by the Indian media to describe the Government of India’s paramilitary offensive against the Naxalite rebels in the late 2000s. The operation began in November 2009 along five states in the “Red Corridor.”

The Red Corridor is a term used to describe an impoverished region in the east of India that experiences considerable Naxalite communist insurgency. These are also areas that suffer from the greatest illiteracy, poverty and overpopulation in modern India, and span parts of Andhra Pradesh, Bihar, Chattisgarh, Jharkhand, Madhya Pradesh, Orissa, Uttar Pradesh and West Bengal states.

The Maoists have named

  • Manish Kunjam,a Communist Party of India leader and President of All India Adivasi Mahasabha, and a former MLA from Konta district.
  • Prashant Bhushan, a noted Supreme Court lawyer and a core committee member of Team Anna, and
  • B.D. Sharma, former commissioner for Scheduled Castes and Scheduled Tribes, one of India’s foremost experts on tribal issues and a former Collector of undivided Bastar.

as mediators acceptable to them to negotiate the release of Alex Paul Menon. The Chhattisgarh government, in turn, has named

  • Suyogya Kumar Mishra, former Chief Secretary of Chhattisgarh, and
  • Nirmala Buch, former Union Secretary and Chief Secretary of Madhya Pradesh

as the government representatives.

In the meantime Prashant Bhushan, has refused to accept the Maoists’ proposal saying that the Collector should be released unconditionally. “In my view kidnapping a civilian officer and holding as a hostage is not right. Maoists should release the officer unconditionally. Most of the demands of the Maoists are justified, but I cannot negotiate with the Maoists in this situation,” said Mr Bhushan.

Manish Kunjam was also reluctant to negotiate, but decided to carry medicines to Tadmetla for the abducted Collector Alex Paul Menon, who is an asthma patient, when the abductors informed the Chhattisgarh government that their hostage was critically ill.

Till now, only B.D. Sharma, has agreed to get involved in the mediation.

S.K. Mishra, mediator appointed by the Chhattisgarh Government, says that it is a tough task to negotiate with Maoists.

Nirmala Buch, the second mediator appointed by the Chhattisgarh Government, told Tehelka, “I was approached by the Chief Minister and the Chief Secretary to mediate and I will be leaving for Chhattisgarh shortly.”

Alex’s wife, who is three months pregnant, had earlier said that her husband had medicine supplies that would last him just two days. She has refused to leave Sukma till her husband is home and safe. Asha Alex has appealed to the Centre to take steps for her husband’s release from Maoist captivity. She has asked the people to pray for his safety.

This is what Alex Paul Menon says about himself in Facebook:

A small town middle class boy who has come up in life just by sheer hard work, sincerety, commitment, dedication and above all who just heeded to the CALL to SERVE in the SERVICES. Simultaneously somebody who has not forgotten his roots n values n friendly next-door-boy manners… Also funloving mischievous n a travel freak n foodie n film n music lover. (sic)

He studied at

  • Rose Mary Matriculation Higher Secondary School, Palayamkottai, Tamilnadu.
  • Keins Matriculation School, Vallioor, Tamilnadu.
  • RVS College of Engineering and Technology, Dindigul, Tamilnadu.

He was a topper in the IAS examination in 2006.

Since 2009 to present he is working for the Govt of Chhattisgarh. In June 2009, he took office as the Additional Collector of Jagdalpur, Chhattisgarh.

From May 2010 to January 2011 he held the posts of Additional Collector of Dhamtari and CEO, Zila Panchayat, Dhamtari, Chattisgarh.

He married Asha Alex on October 24, 2011.

Alex is fluent in Tamil, English, Hindi and Chattisgarhi.

These are the favourite quotations of this brave, fearless young District Collector:

  • Genius is nothing but 1% inspiration and 99 % perspiration.
  • Genius is nothing but perseverance in disguise.
  • All problems are nothing but absence of ideas.

Prestigious moments with the Prime Minister of India in Mussoorie.

Enhanced by Zemanta